واجل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واجل . [ ج ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بهمنی در سرحد بخش کهکیلویه از شهرستان بهبهان واقع در چهارهزارگزی شمال باختری صیدان و مرکز دهستان بشمار می آید. تا راه شوسه ٔ باغ ملک ٢٤ هزار گز فاصله دارد. ناحیه ای است کوهستانی، سردسیر که ٧٠٠ تن سکنه دارد مذهب اهالی شیعه است و مردم آن به زبان لری و فارسی سخن گویند و آب آن از چاه تأمین میشود. محصول آنجا غلات، پشم و لبنیات شغل ساکنان زراعت و دامپروری است، راه آنجا مالرو است . ساکنانش از طایفه بهمنی هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).
واجل . [ ج ِ] (ع ص ) ترسنده . (مهذب الاسماء). هراسان . (ناظم الاطباء). ترسیده . ◄ سهمگین . (ناظم الاطباء).