واحد الکتریکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واحد الکتریکی . [ ح ِ دِ اِ ل ِ ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) واحدی که در الکتریسیته به کار میرود. واحدهای الکتریکی عبارتند از: واحد مقاومت، واحد شدت جریان، واحد اختلاف پتانسیل الکتریکی یا واحد نیروی محرکه الکتریکی، واحد مقدار الکتریسته . رجوع به واحد مقاومت، واحد شدت جریان، واحد اختلاف پتانسیل الکتریکی و واحد الکتریسیته شود. برای الکتریسته سه دستگاه واحدهای مطلق وجود دارد که در هر یک واحدها بنحو خاصی به چند واحد اساسی منتهی میشوند: یکی واحدهای الکتریکی مطلق دستگاه .S .G .C که بسیار کوچکند و در عمل از اضعاف آن واحدها استفاده میکنند و آنها را واحدهای عملی گویند مثلاً ولت برابر است با ١٠٩ واحد مقاومت الکترومغناطیسی از دستگاه .S .G .C دوم واحدهای دستگاه S .T .Mسوم واحدهای دستگاه S .K .M. و رجوع به واحد شود.