وادعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وادعة. [ دِ ع َ ] (اِخ ) پدر قبیله ای است .
وادعة. [ دِ ع َ ] (اِخ ) حیی است به یمن و روستایی در آن . (منتهی الارب ). این نام در تاج العروس «وداعة مخلاف بالیمن » ضبط شده و اصح بنظر میرسد. رجوع به وداعه شود.
وادعة. [ دِ ع َ ] (اِخ ) ابن ابی زید از صحابیان است . (منتهی الارب ). در تاج العروس «وداعةبن ابی زید» ضبط شده و اصح بنظر میرسد. رجوع به وداعةبن ابی زید شود.