وادی دی

وادی دی . [ دَی ی ] (اِخ ) نام جایی در اندلس است . ابن عبدربه در ارجوزه یا تاریخ منظومی که برای عبدالرحمان خلیفه ٔ اموی اندلس سروده نام آن را در شمار قلاع فتح شده ٔ او یاد کرده است : و زعزعت کتائب السلطان بکل مافیها من البُنیان فکان من اول حصن زعزعوا و من به من العدو او قعوا مدینة معروفة بوحشمة فغا دَر و ها فحمة مسخمه ثم ارتقوا منها الی حواظر فغا دروها مثل امس الدابر ثم مضوا و العلج و یحذیهم بجیشه یمشی و یقتفیهم حتی انتهوا منه لوادی دی ففیه عقبی الرشد سبل الغی لما التقوا بمجمع الجوزین واجتمعت کتائب العلجین من اهل البون و بنبلونه و اهل بربط و برشلونه . (از عقدالفریدج ٥ ص ٢٦٥ و ٢٧٤).