واذاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واذاری . (ص نسبی ) منسوب به واذار از دهکده های اصفهان . (از لباب الانساب ).
واذاری . (اِخ )محسن بن ابراهیم بن احمد الواذاری مکنی به ابوالعلاء منسوب به واذار از دهکده های اصفهان وی محدث بود و ابوعلی الحسن بن عمربن یونس الحافظ از وی روایت دارد و پس از سال ٤٠٠ هَ .ق . وفات یافت . (از لباب الانساب ).