وارک
/vâže/
لغتنامه دهخدا (نسخه SQL)
وارک . [ رِ ] (ع اِ) جایی که سوار پای خود را بر آن گذارد، و وارکة با تاء نیز آمده است . (از اقرب الموارد). جایی که راکب پای خود را گذارد از پالان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). وارکة.
وارک . [ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کریت در بخش پاپی شهرستان خرم آباد. در ٤٥هزارگزی غرب سپید دشت و ٣٠ هزارگزی شمال غربی ایستگاه کشور واقع شده است . نقطه ای است کوهستانی، سردسیر و دارای ٦٠ تن سکنه . اهالی آن از چشمه استفاده میکنند. محصولات آنجا غلات، تریاک و لبنیات و شغل مردم زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).