وارکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وارکار. (اِ) پالیز. فالیز. و زمینی که در آن خربزه و هندوانه و جز آن کشته اند. (ناظم الاطباء). ◄ یک قطعه از باغ و خانه ٔ محقر. (ناظم الاطباء). رجوع به وارگارشود. ◄ گیاهی که ساقه ٔ آن افراخته و راست نباشد مانند خیار و خربزه و کدو و هندوانه و جز آن . (ناظم الاطباء). ظاهراً صورتی از ورکار است . رجوع به ورکار شود. ◄ رزستان . (ناظم الاطباء).