وازدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وازدی . [زَ ] (ص نسبی ) منسوب به وازد از دهکده های سمرقند.
وازدی . [ زَ ] (اِخ ) اسحاق بن ابراهیم الوازدی مکنی به ابومحمد که از ابوحفص بن حفص الباهلی و سعیدبن هاشم الکاغذی وجز آنان روایت کند و از او بکربن مسعودبن الحسن بن الورادالفرنکدی و جز وی روایت دارد. (لباب الانساب ).