وازر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(زِ) [ ع. ] (اِفا.) گناهکار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(زِ) [ ع. ] (اِفا.) گناهکار.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
وازر. [ زِ ] (ع ص )حامل . (از منتهی الارب ). بردارنده . (ناظم الاطباء). ◄ گناهکار. (از اقرب الموارد) : هیچ وازر وزر غیری برنداشت من نیم وازر خدایم برفراشت . مولوی .