واستاندن

واستاندن . [ س ِ دَ ] (مص مرکب ) واستدن . واپس گرفتن . استرداد. بازگرفتن . پس گرفتن . بازستاندن : لیک آن داده را به هشیاری واستاند که نیک بدگهر است . خاقانی . بده یک بوسه تا ده واستانی از این به چون بود بازارگانی . نظامی . واستانیم آنکه تا داند یقین خرمن آن ماست خوبان خوشه چین . مولوی . گرچه چون نشفش کند تو قادری کش از ایشان واستانی واخری . مولوی . واستان از دست دیوانه سلاح تا زتو راضی شود عدل صلاح . مولوی . دست بجان نمیرسد تا به تو برفشانمش بر که توان نهاد دل تا ز تو واستانمش . مولوی .