واسل

(س) [ ع. ] (ص فا.) توسل جوینده.<br>

(س) [ ع. ] (ص فا.) توسل جوینده.

واسل . [ س ِ] (ع ص ) راغب و تقرب جوینده به سوی خدا. قال لبید: «بلی کُل ّ ذی دین الی اﷲ واسل ». (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). راغب به سوی خدای تعالی . (ناظم الاطباء). ◄ واجب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).