واشامه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واشامه . [ م َ / م ِ ] (اِ) باشامه . روپاک . سرانداز. مقنعه . واشام . معجر : از آن پس داد وی رانامه ٔ ویس همان پیراهن و واشامه ٔ ویس . (ویس و رامین ). ز زلفینت مرا ده یادگاری ز واشامه مرا ده غم گساری . (ویس و رامین ). دریده ماه پیکر جامه در بر فکنده لاله گون واشامه از سر. (ویس و رامین ). رجوع به واشام و باشامه شود.