واشق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واشق . [ ش ِ ] (ع ص ) رونده و سپری شونده . ◄ شیر اندک . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ (معرب، اِ) لغتی است از باشق . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). باشه . (ناظم الاطباء) (فرهنگ ایران باستان ص ٢٩٩). واشک . رجوع به باشه و واشک و واشه شود. ◄ (اِخ ) نام سگی . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ نام پدر یروع صحابیه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (تاج العروس ).