واشکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واشکن . [ ش ِ ک َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان توابع کجور در بخش مرکزی شهرستان نوشهر که در ٥ هزارگزی جنوب غربی کجور واقع است . ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر و دارای ١٩٠ تن سکنه . زبان مردم آنجا گیلکی و فارسی است و از آب رودخانه و چشمه مشروب میشود محصولش غلات و ارزن و شغل مردم زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣). و رجوع به ص ١٤٧ ترجمه ٔ مازندران و استرآباد رابینو شود.