واشینگتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واشینگتن . [ ت ُ ] (اِخ ) شهری است در مرکز یکی ازنواحی حاصلخیز در پنسیلوانیای امریکا که دارای معادن زغال و نفت و گاز طبیعی و ٢٥٠٠٠ تن سکنه و صنایع فلزکاری و شیشه سازی است .
واشینگتن . [ ت ُ ] (اِخ ) یکی از ایالات ساحلی شمال غربی اتازونی است که از شمال محدود است به کلمبیای کانادا و دارای ١٧٩٠٣١ کیلومتر مربع مساحت و ١٤٧٨٠٠٠ تن سکنه است . واشینگتن ایالتی است کم جمعیت ولی دارای منابع معدنی قابل توجهی است و در آنجا زغال سنگ، آهن ربا، مس، و غیره وجود دارد در این ایالت محصولات جنگلی بسیارو میوه های گوناگون به دست می آید. در نواحی ساحلی اقیانوس آرام شکار ماهی نیز یکی از منابع ثروت آن به شمار میرود و صنعت کنسروسازی در آنجا فراوان است و بواسطه ٔ داشتن مراتع سرسبز دامداری نیز در این ناحیه رونق بسیار دارد. همچنین صنایع دستی، کشاورزی و فلزکاری در این سرزمین رایج است و به کشورهای دیگر صادر میشود. واشینگتن بخشی از اوژن قدیم است که به سال ١٨٤٦ بین کانادا و ایالت متحده تقسیم گردید و در ١٨٨٩ بصورت یکی از ایالات اتازونی درآمد. (از لاروس بزرگ ).
واشینگتن . [ ت ُ ] (اِخ ) شهری است در انگلستان در ناحیه ٔ دورهام با ١٧١٥٠ تن سکنه و معادن زغال سنگ و صنایع پولادسازی و شیمیایی .