واصف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واصف . [ ص ِ ] (ع ص ) صفت کننده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ستایشگر. (آنندراج ). ستاینده . (ناظم الاطباء). مدح کننده : واصفان حلیه ٔ جمالش به تحیر منسوب که ماعرفناک حق معرفتک . (گلستان ).
واصف . [ ص ِ ] (اِخ ) احمد افندی بغدادی شاعر عثمانی . وی قسمتی از تاریخ عثمانی را نوشته و به سال ١٢٢١هَ . ق . درگذشته است . (از قاموس الاعلام ترکی ج ٦).
واصف . [ ص ِ ] (اِخ ) عبداﷲ افندی شاعر عثمانی متوفی به سال ١١٢٩ هَ . ق . (از قاموس الاعلام ترکی ج ٦).