واصیة

واصیة. [ ی َ ] (ع ص ) مؤنث واصی . گیاه درهم پیوسته . گیاه متصل به هم . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). رجوع به واص و واصی شود.