واضح ساوجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واضح ساوجی . [ ض ِ ح ِ وَ ] (اِخ ) میرزا مبارک اﷲ مخاطب به «ارادت خان » متخلص به واضح است . از شعرای ساکن هند بوده در زمان جهانگیر شاه شغل بخشیگری و در عصر شاهجهان منصب وزارت داشت و مدتی نیز حکمران دکن و بنگاله و کشمیر و اﷲآباد شد و به سال ١١٢٨ در جونپور درگذشت . وی نزد میرمحمد زمان راسخ تحصیل ادب کرد. او راست : موجم و وحشت کند محروم از ساحل مرا در طپیدن رفت از کف دامن قاتل مرا. # به جیب صبح ز خورشید گل فشانیهاست به جام پیری ما باده ٔ جوانیهاست . # واضح به هیچ راه دلم وانمی شود این قفل زنگ بسته، شکستن کلید اوست . # خیال روی او دل را ز پا مستانه اندازد نسیم گل شرر در خرمن دیوانه اندازد پریشانی یک دل می برد جمعیت عالم شکسته شیشه ٔ ما سنگ در میخانه اندازد. # بوی خون از نفس باد صبا می آید شاید از گلشن داغ دل ما می آید. # یک عمر رفیق بزم احباب شدیم یک عمر به هجر در تب و تاب شدیم خفتند همه آخر و افسانه شدند ما نیز به آن فسانه در خواب شدیم . (از فرهنگ سخنوران و تذکره ٔ نتایج الافکار ص ٧٤٥).