وافدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وافدی . [ ف ِ دی ی ] (ص نسبی ) منسوب به وافد.
وافدی . [ ف ِ] (اِخ ) محمدبن یحیی بن عمربن علی بن حرب بن محمدبن علی بن حیان الوافدی مکنی به ابوجعفر از محدثان است . وی از جد پدرش علی بن حرب و از جدش عمربن علی و احمدبن اسحاق الخشاب الموضی روایت کرده است و ابوالحسن رزق و ابوالحسین محمدبن الحسین بن الفضل القطان و جز آنهااز وی روایت کرده اند. وی در صفر ٢٥٣ بدنیا آمد و دراول رمضان ٣٠٤ در بغداد درگذشت . او آخرین کسی است که از علی بن حرب روایت کرده است . (از لباب الانساب ).