وافی

(فِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- تمام، کامل.<BR>۲- وفا - کننده.<br>

(فِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- تمام، کامل. ۲- وفا - کننده.

وافی . (ع ص ) وفاکننده به عهد. نگهبان عهد. (از اقرب الموارد). باوفا. راست . صادق . آنکه به شرط و عهد خود وفا کند. (ناظم الاطباء) : ایا رسم و اطلال معشوق وافی شدی زیر سنگ زمانه سحیقا. منوچهری . ز آب تتماجی که دادش ترکمان آن چنان وافی شده ست و پاسبان . مولوی . بر عدم باشد نه بر موجود مست زآنکه معشوق عدم وافی تر است . مولوی . ◄ تمام . (غیاث اللغات ) (منتهی الارب )(آنندراج ) (ناظم الاطباء). کامل . (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رسان . (منتهی الارب ). رسان . (مؤلف ). بس . بسنده . شافی : خواندن بی معنی نپسندیی گر خردت کامل و وافیستی . ناصرخسرو. وافی و مبارک چو دم عیسی ِ مریم عالی و بیاراسته چون گنبد اخضر. ناصرخسرو. اهل تمیز را اندک از بسیار کافی بود و رمزی در تقریر فضایل و مآثر وافی و شافی . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٥٧). - درهم وافی ؛ درهم درست و کامل . ◄ بسیار. (مؤلف ). ◄ باکفایت . لایق : امیر گفت مشرفی می باید بلخ و تخارستان را وافی و کافی و ترااختیار کرده ایم . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ١٤١). ◄ پیمانه ٔ وافی ؛ پیمانه ٔ پر. (ناظم الاطباء). ◄ میزان . عدل . درست . (از اقرب الموارد). ◄ (در اصطلاح عروض ) بیتی باشد که تجزیت بدان راه نیافته باشد یعنی هیچ از آنچه در اصل دائره باشد کم نکرده باشند. (از المعجم ). ◄ (اِ) یک درم و چهار دانگ . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب )(آنندراج ) (ناظم الاطباء). یک درهم و چهار دانگ درهم و یا یک درهم و دو دانگ و یا معادل یک مثقال . (مؤلف ).

وافی . (اِخ ) (مولانا...) از شعرای همزمان امیرعلیشیر نوائی در قرن نهم که در ترجمه ٔ مجالس النفائس درباره ٔ وی چنین آمده است : «عطار است و فرزند شهر هرات است و در بیرون درب خوش میباشد وبه ملازمت آستان صاحبقران میرسد این مطلع از اوست : آن چشمه ٔ حیات که یابند جان ازو جز آب حسرتم نبود در دهان ازو.

وافی . (اِخ ) نصربن احمدبن اسماعیل امیر معروف سامانی . رجوع به نصربن احمد سامانی و احوال و اشعار رودکی نوشته ٔ سعید نفیسی شود.

بس، بسنده، فراوان، کافی، مستوفا، مشبع، مکفی باکفایت، سزاوار، لایق باوفا

کارآمد، بسنده

نام مردانه