واپستن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

واپستن . [ پ َ ت َ ] (مص مرکب ) بازجستن . فراجهیدن . ◄ در عقب نشستن .(ناظم الاطباء). ◄ واپس جستن . (شعوری ).