واپکیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واپکیدن . [ پ َ دَ ](مص مرکب ) پوشیدن دهن و یا صورت . ◄ انداختن چیزی از دهن . ◄ تف از دهن بیرون افتادن در وقت حرف زدن . ◄ بیهوده گفتن . (ناظم الاطباء). ◄ به دهن انداختن : گرفته بکف واپکیده چنان که بد دانه و کشته آندم نهان . میرنظمی (از فرهنگ شعوری ج ٢ ص ١٨).