واپیچ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واپیچ . (اِ) پیچک : رسد شانه ای تا به شمشاد پیچ ز واپیچ و ریحان گیسوی تو. ملاطغرا (از بهار عجم و آنندراج ). ز واپیچ یک عشق پیچان او دگرگون نماید درختان او. ملاطغرا (در تعریف باغ احمدنگر از بهار عجم و آنندراج ). رجوع به پیچ و پیچ واپیچ شود.