واژغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واژغ . [ ژَ / ژُ ] (اِ) آنچه از درخت خرما ببرند و بضم اول نیز درست است و به این معنی با زای هوز هم گفته اند. (برهان ) (ناظم الاطباء). ◄ آنچه بدان تاک انگور را بندند و به این معنی با رای قرشت هم به نظر آمده است . (برهان ). ◄ ریسمان که از لیف خرمابن سازند. (ناظم الاطباء).