واژگون سیر

واژگون سیر. [ س َ / س ِ ] (ص مرکب ) که باژگونه رود. که واژگونه در رفتار آید. که معکوس سیر و حرکت کند. پس رونده . مدبر : طالب از باغ امیدم می دمد گلهای یاس واژگون سیر است آری کوکب سیاره ام . طالب آملی (از آنندراج ).