واکرده

واکرده . [ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) بازکرده . (آنندراج ). گشوده . گشاده : هم بر ورق گذشته گیرش واکرده و درنوشته گیرش . نظامی . صائب بجز از جبهه ٔ واکرده ٔ تقدیر مانع نشود هیچ سپر تیر قضا را. صائب (آنندراج ). ◄ دست خورده . مقابل سربسته . جعبه یا بسته ای که در آن را گشوده باشند.