واکفیدن

واکفیدن . [ ک َ دَ ] (مص مرکب ) چاک دادن و شکافتن میوه های رسیده و جز آن . (ناظم الاطباء). شکافتن . کفته شدن . شکافتن و ترکیدن پوست میوه : تا گلستانشان سوی تو بشکفد میوه های پخته بر خود واکفد. مولوی . ز آنکه چون مغزش درآکند و رسید پوست ها شد بس رقیق و واکفید. مولوی .

واکفیدن . [ ک ُ دَ ] (مص مرکب ) آب در گلو شکستن . (یادداشت مؤلف ). رجوع به واکفتیدن شود.