واکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واکن . [ ک ُ ] (نف مرکب ) واکننده . بازکننده . گشاینده . ◄ (اِمرکب ) ابزار باز کردن در قوطی و بطری و امثال آن . - در بطری واکن ؛ آلت باز کردن در بطری .
واکن . [ ک ِ ] (ع ص ) نشسته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). جالس . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ پرنده ٔ نشسته بردیوار یا چوب یا درخت . (از اقرب الموارد). ◄ مرغ بیضه در زیر گرفته . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مرغ تخم در زیر گرفته . (ناظم الاطباء). ج، وُکون .