واگفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واگفتن . [ گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) بازگفتن . (آنندراج ). تکرار کردن : ز هر شیوه سخن کان دلنواز است بگفتند آنچه وا گفتن دراز است . نظامی . غلط گفته را تازه کردم طراز بدین عذر واگفتم آن گفته باز. نظامی . گرچه در شیوه ٔ گهر سفتن شرط من نیست گفته واگفتن . نظامی . ◄ به زبان آوردن . (یادداشت مؤلف ). بازگفتن . اظهار کردن . بازگو کردن : کس ز بیم وزیر عالم سوز آنچه شب رفت وانگفت به روز. نظامی . ◄ ملامت نمودن . (آنندراج ).