وجاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وجاه . [ وَ / وِ / وُ ] (ع ق ) روباروی . رویاروی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): قعدت وجاهک (مثلثة)؛ یعنی نشستم رویاروی تو، همچنین است قعدت تجاهک . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
وجاه . [ وِ ](ع ص، اِ) اندازه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). زهاء. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء): هذا وجاه الف ؛ این مقدار هزارست . ◄ ج ِ وجیهه . ◄ ج ِ وجیه . (ناظم الاطباء). رجوع به وجیه و وجیهه شود.