وجذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وجذ. [ وَ ] (ع اِ) مغاکی در کوه که آب گرد آید در وی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ حوض . (منتهی الارب ). گویند به معنی حوض نیز آید. (از اقرب الموارد). حوض و تالاب . (ناظم الاطباء). ج، وِجذان . وجذ. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). وِجاذ. (ناظم الاطباء).
وجذ. [ وَ ج ِ ] (ع ص ) (مکان ...) جای مغاک و حوض ناک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). کثیرالوجاذ. (اقرب الموارد).