وجعی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

وجعی . [ وَ عا ] (ع ص، اِ) ج ِ وَجِع. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (المنجد). رجوع به وجع شود.