وجهی اصفهانی

وجهی اصفهانی . [ وَ ی ِ اِ ف َ ] (اِخ ) از شاعران صوفی مشرب است که بیشتر به رباعی می پردازد. او راست : می گفتم عشق و می ندانستم چیست می گفتم یار و می ندانستم کیست گر یار این است کی توان بی او بود ور عشق این است چون توان با او زیست . دی پیر مغان آتش صحبت افروخت ایمان مرا دید و دلش بر من سوخت از دامن کفر رقعه واری ببرید آورد و بر آستین ایمانم دوخت . (مجمع الخواص ٣٠٣).