وحدانیت

وحدانیت . [ وَ نی ی َ ] (ع مص جعلی، اِمص ) احدیت . حالت یگانه . (اقرب الموارد) (المنجد). یکتایی . یگانگی . تنهایی و یگانگی و وحدت . (ناظم الاطباء): قسم به وحدانیت خدا : ز هر شمعی که جویی روشنایی به وحدانیتش یابی گوایی . نظامی . به وحدانیت حق جل و علا اقرار کردید. (گلستان سعدی ). - وحدانیت خدا ؛ یگانگی خدا. (ناظم الاطباء).