وحشی | گزیده اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۹

نوروز شد و بنفشه از خاک دمید بر روی جمیلان چمن نیل کشید کس را به سخن نمی‌گذارد بلبل در باغ مگر غنچه به رویش خندید