وحشی | گزیده اشعار | غزلیات | غزل ۲۱۹

پرسیدن حال دل ریشم بگذارید یک دم به غم و محنت خویشم بگذارید یاران به میان من و آن مست مییید گر می‌کشد آن عربده کیشم بگذارید روزی که برید از ره این کشته عشقش آنچه از دو سه روز از همه پیشم بگذارید وحشی صفتم جامه سد پاره بدوزند چسبیده به زخم دل ریشم بگذارید