وحی

(وَ) [ ع. ] (اِ.) آنچه از طرف خدا بر پیغمبران نازل شود.<br>

(وَ) [ ع. ] (اِ.) آنچه از طرف خدا بر پیغمبران نازل شود.

وحی . [ وَ حا ] (ع اِ) آواز مردم و جز آن که دراز و خفی باشد. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). وحاة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ شتاب . (منتهی الارب ). عجله . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ مهتر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سید کبیر. (اقرب الموارد). ◄ بزرگ . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ◄ آتش . (اقرب الموارد). ◄ پادشاه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ملک . (ناظم الاطباء). ◄ بازو. (منتهی الارب ). ◄ (اِ فعل ) الوحی الوحی ؛ البدار البدار. بشتاب بشتاب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ (مص ) شتابی نمودن . (منتهی الارب ).

وحی . [ وَ حی ی ] (ع ص ) شتاب و تیزرو. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). سریع. - سم وحی ؛ سم الساعة. - شی ٔ وحی ؛ عجل مسرع . (ناظم الاطباء). - موت وحی ؛ مرگ مفاجات و سریع. (ناظم الاطباء).

وحی . [ وُ حی ی ] (ع اِ) ج ِ وَحْی ْ. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به وحی شود.

الهام، مکاشفه، افشا، گواهی، شهادت، پرتو، تجلی، خبر، آیه، پیام، انجیل، فقه، قانون الهی، ده‌فرمان نبوت، پیامبر عرفان

فرهش، آگاهیدن