وحیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وحیة. [ وَ حی ی َ ](ع ص ) مؤنث وحی به معنی سریعة. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء): هو احد السموم الوحیة. (ابن البیطار): ذکاة وحیة؛ ای سریعة. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وحیة. [ وَ حی ی َ ](ع ص ) مؤنث وحی به معنی سریعة. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء): هو احد السموم الوحیة. (ابن البیطار): ذکاة وحیة؛ ای سریعة. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).