وخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وخ . [ وَ / وُ ] (صوت ) کلمه ای است که در موقع خوش آیند بودن چیزی میگویند. (ناظم الاطباء). مرادف واه واه . (غیاث اللغات ) : خدا داده ست فوقی را چنین دردانه ای وخ هی که با انداز معشوقی هزاران عشوه ضم دارد. فوقی (آنندراج ). ◄ علامت تعجب است . - وخ جان . (ناظم الاطباء). رجوع به همین مدخل شود. - وخ وخ ؛ واه واه . کلمه ٔ تحسین است . (یادداشت مرحوم دهخدا). وه وه .
وخ . [ وَخ خ ] (ع اِ) رنج . (منتهی الارب ) (آنندراج ). رنج و درد. (ناظم الاطباء). ◄ آهنگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ). قصد و آهنگ . (ناظم الاطباء).