وذم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وذم . [ وَ ذَ ] (ع مص ) بریده شدن دوال دلو. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). دوال دلو بریده شدن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ (اِمص ) افزونی . (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). زیاده . (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) نره مع هردو خصیه . (منتهی الارب ). نره با هر دو خایه . (ناظم الاطباء). ◄ آزخ . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). آزخ و ثؤلول . (ناظم الاطباء). ◄ گوشت وآزخ زهدان ناقه که از ولادت بازدارد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). آزخهای زهدان ماده شتر که از آبستنی آن را بازدارد. (ناظم الاطباء). ◄ دوالهای گوشه ٔ دلو. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). دوال گوشه ٔ دلو. (مهذب الاسماء). دوالهای گوشه ٔ دول . (ناظم الاطباء). ◄ چوب چنبر دلو. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج، اوذام . (مهذب الاسماء).
وذم . [ وَ ذِ ] (ع ص ) دلو دوال بریده . (المنجد).