وذیمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وذیمة. [ وَ م َ ] (ع اِ) هدیه ٔ خانه ٔکعبه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). هدیه ٔ خانه ٔ کعبه و مالی که در آن نذر باشد. (ناظم الاطباء). ج، وذائم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ وذیمةالکلب ؛ قلاده که در گردن سگ کنند. (اقرب الموارد).