ورزکار

ورزکار. [ وَ ] (ص مرکب ) زارع . برزکار. کشتکار. (ناظم الاطباء). کشاورز. برزگر. برزیگر. زراعت کننده . (آنندراج ) (برهان ) : بیوشاسب دیدم شبی سه چهار چنانکه آیدی نزد من ورزکار. ابوشکور. گهی بدرود خوشه ت ورزگاری گهی بشکست شاخی باغبانت . ناصرخسرو (چ مینوی ص ٢١٧). همه ورزکاران اویند یکسر مسلمان و ترسا که زنار دارد. ناصرخسرو.