ورین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ورین . [ ] (اِخ ) (بالا و پائین ). دهی جزودهستان پشت گدار بخش حومه ٔ شهرستان محلات، در ١٨ هزارگزی باختری راه شوسه ٔ قم به اصفهان . سکنه ٔ آن ١٥٠٠ تن و آب آن از قنات تأمین می شود و محصول آنجا غلات، بنشن، صیفی، انگور، میوجات، بادام و صنایع دستی آن قالی بافی است . دارای دبستان است . مزرعه ٔ قلعه مالگا، لنجة جزو این ده است . راه آن مالرو و از طریق دودهک و خورهه فرعی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).