ور
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ په. ] (اِ.) ۱- بغل، پهلو. ۲- سینه. ۳- کمر.
(و) (اِ.) (عا.) سخن بی معنی. ؛ شرُ ~حرف مفت، سخن بی معنی.
(~.) ۱- (حر.) حرف شرط، مخفف و اگر. ۲- (اِ.) طرف، جانب. ۳- پسوندی است که به اسم میپیوندد و دارندگی را میرساند:بارور، تاج ور، کینه ور. ۴- پیشوندی است که بر سر افعال درآید به معنی بر: ورآمدن، ورافتادن. ۵- بر سر اسماء (ریشه و مصادر مرخم) درآید به معنی بر، به: ورانداز، ورش کست.