وزن آوردن

وزن آوردن . [ وَ وَ دَ ] (مص مرکب ) وزن آردن . وزن داشتن . سنگینی داشتن . (یادداشت مرحوم دهخدا): مشقت طاعت در جنب نجات آخرت وزنی نیارد.(فرهنگ فارسی معین از کلیله و دمنه چ مینوی ص ٥٣). چه وزن آورد جای انبان باد که میزان عدل است و دیوان داد. سعدی . نیاز من چه وزن آرد بدین ساز که خورشید غنی شد کیسه پرداز. حافظ (دیوان چ قزوینی - غنی ص ٣٥٥). ◄ اعتبار و قدر داشتن . (یادداشت مرحوم دهخدا).