وزین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

وزین . [ وَ ] (ع ص ) دارای وزن . گران و باسنگ . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سنگین . (ناظم الاطباء). ثقیل . ◄ بااهمیت . گرانقدر. (فرهنگ فارسی معین ): هو وزین الرأی ؛ او استواررای و محکم خرد است . (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ حنظل آس کرده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). حب الحنظل المطحون . (اقرب الموارد) (المنجد).

وزین . [ وَ ] (حرف ربط + حرف اضافه + صفت / ضمیر) وز این . مخفف و از این : وزین روی بنشست بهرام گرد بزرگان لشکر برفتند و خرد. فردوسی .

وزین . [ وَزْ زی ] (ع اِ) مرغ آبی . (منتهی الارب ). بط. قاز. (ناظم الاطباء).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

پروزن، ثقیل، سنگین، گران، گران‌سنگ باوقار، رزین، سنجیده، گرانقدر، موقر، مهم، ≠ سبک