وساج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وساج . [ وَس ْ سا ] (ع ص ) جمل وساج ؛ شتر نیک گردن درازکننده در رفتار و تیزرو. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج، وُسُج . (المنجد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وساج . [ وَس ْ سا ] (ع ص ) جمل وساج ؛ شتر نیک گردن درازکننده در رفتار و تیزرو. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج، وُسُج . (المنجد).