وساوس

وساوس . [ وَ وِ ] (ع اِ) ج ِ وسواس، به معنی اندیشه ٔ بد و آنچه در دل گذرد. (آنندراج ) (غیاث اللغات )(اقرب الموارد). ◄ ج ِ وسوسه : خدای عزوجل از تنش بگرداناد مکاره دوجهان و وساوس خناس . منوچهری . خواهی که شود رسته روانت ز جهنم در مدح علی کوش که رستی ز وساوس . ناصرخسرو. تا کی باشد تو را وساوس همراه تا کی باشد تو را کواکب همبر؟ مسعودسعد. متابعت وساوس شیطانی و موافقت هواجس نفسانی نمودی . (سندبادنامه ). رجوع به وسوسه شود.