وسوط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وسوط. [ وَ ] (ع اِ) نوعی از خیمه ٔ مویین یا خانه ٔ کوچک از خانه های مویین . ◄ (ص ) ناقه ای که پر کند آوند را از شیر. ◄ ناقه ای که بر سر و پشت وی بار کنند و قید و بند ننمایند آن را. ◄ ناقه ای که بر حمل آن بر یک سال چهل روز برافزایند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
وسوط. [ وُ ] (ع مص ) در میان شدن . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ترتیب عادل بن علی ) (تاج المصادر بیهقی ). رجوع به وَسْط شود.