وصیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وصیل . [ وَ ] (ع ص ) آنکه با تو درآید ورود. (منتهی الارب ) (آنندراج ). آنکه با دیگری درآید و با او بیرون رود. (اقرب الموارد). آنکه با کسی همراه باشد در خروج و دخول . (ناظم الاطباء). ◄ دوست همدم و مصاحب . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ (اِ) برد یمانی . (از اقرب الموارد).